| |
 |
Natuurkunst
Kunst | Kunst e.d.
|
09 Juli 2011 | 22:55:19
|
|
Ra ra ra wat is dit?
Het is de inhoud van een plastic bordje dat in de tuin voor de vogels
staat. Op de bodem lagen wat verweerde blaadjes, en regenwater eroverheen.
Die kleur was al zo mooi, maar toen zag ik ook nog de weerspiegeling erin,
van de bladeren en planten die erboven hangen... ik vind het echte
natuurkunst!
|
|
|
|
I am free!
Spiritualiteit | Overpeinzingen
|
22 Juni 2011 | 14:10:26
|
VRIJ!
Ik voel me vrij
bevrijd
van zoveel oud zeer
van zoveel
belastende zaken
belemmerende
gedachten:
Ik ben vrij!
Diepe angsten
zijn minder diep geworden.
Diep verdriet
is minder rauw.
Bevroren tranen
zijn gaan stromen
hebben mij verlaten
lieten mij praten
en doorvoelen ...
Ik liet ze gaan
ze gaven mij moed,
moed om los te laten:
Ik ben vrij!
Ik voel me vrij
licht als een veertje
zoveel meer ruimte
ruimte om te Zijn
om te leven
echt te Leven!
Ineke, 22-6-2011
|
|
|
|
Tweede leven voor mijn hangwilgje
Natuur/Bloemen-en-planten | Natuurberichten
|
15 Juni 2011 | 16:18:48
|
|
Tweede leven voor mijn hangwilgje, die vorig jaar de tuin-verbouwing niet heeft overleefd. Zonder bezwaar voor de boom, kan ik er van alles inhangen, en dat ziet er erg gezellig uit. De tingeldingetjes tingelen er lustig op los als de wind door de tuin waait.
Hij neemt een prominente plek in de tuin in en dat is hem gegund.
Van deze kant heb je een leuk doorkijkje naar het hoekje bij het vijvertje, waar het mijmerbankje staat.
|
|
|
|
groenling doet zich te goed aan de malse krentjes!
Dieren/Vogels | Natuurberichten
|
09 Juni 2011 | 17:34:59
|
|
Deze prachtige jonge groenling zat zich vanmorgen tegoed te doen aan de malse krentjes in onze krentenboom. Prachtig, zoals die veren kleuren, en zoals die veren geordend liggen, echt genieten weer. Deze was nog niet zo snel en schichtig als zijn oudere soortgenoten.
|
|
|
|
Prachtig, krachtig team!
Spiritualiteit | Overpeinzingen
|
01 Juni 2011 | 10:25:10
|
Prachtig, krachtig team
Jij en ik
wat zijn wij
een prachtig
krachtig team!
Je roept en
schreeuwt
als 't nodig is,
en laat me voelen
angsten, pijn, verdriet
en vreugde.
Jij, mijn lieverd
daar zo diep weg
van binnen
maar tegelijkertijd
zo dichtbij:
waar zijn wij samen
al doorheen gegaan
wat hebben wij samen
al overwonnen?!
Dankzij jou
lief innerlijk kind
mag ik groeien
dwars door alle stekels heen
dwars door rivieren
en diepe dalen.
Als ik naar je kijk
ben je me zo lief
zo dierbaar
zo van wezenlijk belang
zo mijn motor
en mijn kompas
zo warm dichtbij!
Jij en ik
wat zijn wij
een prachtig
krachtig team!
Vrije Vlinder, 1 juni 2011
|
|
|
|
Zooo iets bijzonders gezien: spechten voedertijd!
Dieren/Vogels | Natuurberichten
|
25 Mei 2011 | 14:04:34
|
Ikwas helemaal in extase... van
binnen natuurlijk, stilletjes, anders zou ik hem wegjagen... Vanmorgen
liep ik mijn wandelingetje in het Paradijs, en besloot nog een stukje
verder te doen, ondanks dat ik vandaag wat benauwder ben dan gister...
Ik liep over dat pad, waar ik vaker spechten gezien had, en hoorde
vogeltjesgepiep, zacht, gesmoord, heel apart... bij de eerste boom kon
ik het niet vinden, maar bij de tweede boom ... ja hoor, raak! ... ik
hoorde het geroep van 2 spechten naar elkaar... zag dat gat, en hoorde
daaruit duidelijk jonge vogeltjes gepiep komen, wist het zeker... Ik
bleef even staan luisteren en kijken in het rond, tot ik opeens een
ouder-specht in de buurt zag... hij was niet op zijn gemak, met zo'n
pottekijker zo vlakbij... Hij vloog stiekum, tegelijktijd heel alert ...
steeds dichterbij ... en ja hoor.... hij besloot dat het toch veilig
genoeg was en ging met zijn bek vol voedsel naar het gat om de luid
roepende jongen te voeren.
Jeetje, ik ben helemaal ondersteboven, dat ik dit mag meemaken...
spechten zijn zo schuw... en toch is het me gelukt het vast te leggen...
GEWELDIG!! Mijn hele dag is hiermee al goed, kan niet meer stuk. |
|
|
|
mijn eerste sessie psychotherapie met Tamar, een paard
Dieren/Paarden | Overpeinzingen
|
23 Mei 2011 | 17:24:29
|
Vanmiddag, ik kom er net vandaan, heb ik psychotherapie met een paard
gehad... wat gaaf! Voor het eerst.
Ik... die zo bang voor paarden
is...
maar het zulke prachtige dieren vind en zo graag echt kontakt wil
maken, me veilig wil voelen, en weet dat paarden (alle dieren eigenlijk)
je zoveel kunnen geven en je zoveel te zeggen hebben - over jezelf.
Uit
3 paarden moest ik er eentje
kiezen... of kijken welke mij koos... We gingen naar een weilandje waar
er 3 rond liepen.... daar gingen we, Nienke, de begeleidster, en ik....
tussen de paarden.... brrrr.... ze kwamen nog wel allemaal tegelijk mijn
kant op .... doodeng...
Eentje, een witte, was de "brutaalste"... de andere twee waren wat rustiger. Een Haflinger en die met bruine vlekken...
Nienke
leerde me als eerste wat ik moest doen als ik niet wilde dat ze dichter
bij kwamen... mijn grens afbakenen dus...met mijn armen zwaaien... en
het hielp zowaar...maar ze bleven nieuwsgierig natuurlijk en probeerden
het telkens opnieuw....
Ik wist dat de witte afviel, die was me te snel, te brutaal zeg maar...
Dus moest ik kiezen uit de Haflinger en Tamar.
Tamar
stond op een gegeven moment te grazen bij een hek, toen hij opeens
begon te stuiteren en wegstoof... PFFFF HELLUP... ik greep Nienke haar
arm.... maar het leed was snel geleden... Tamar schrok van een vogeltje,
Nienke had het gezien... Pffff....: hou je voeten goed op de grond, zei
Nienke... want ik stond een beetje te trillen van de schrik...
Kort
daarna ging ik toch de keus maken... het werd die die ik het
allereerste voelde zeg maar... Tamar, een witte met bruine vlekken... en
groot, maar dat had ik nog niet "gezien"... ik heb haar gekozen om haar
prachtige lieve ogen... toen Nienke me vroeg waarom zij, en ik
vertelde dat, werd ik emotioneel... heel bijzonder. Ik schrok er een
beetje van... maar Nienke zei, geeft helemaal niets, als je eens wist
hoe vaak ik heb staan huilen naast een paard... (zie heeft een opleiding
gedaan voor deze therapie)
Nu
ik mijn keus gemaakt had, namen we haar mee naar binnen, op een plekje
met hooi, en werd ze met twee kabelachtige dingen met speling,
vastgemaakt, en gingen we naast haar staan. Ik begon haar te aaien, en
het viel me op dat haar ogen en uitstraling zo rustig bleven, ze liet
alles heel rustig gebeuren.. af en toe keek ze even om ... Ik heb ook
een beetje geborsteld.... en ondertussen wat gepraat over wat ik ervaarde enzo...
Op
een gegeven moment hebben we haar weer meegenomen... ik mocht het touw
vasthouden... schoorvoetend.. want stel dat ze ervan door zou gaan of
iets zou doen wat ik niet voorzag... maar Nienke hield haar ook een
beetje vast...
Buiten
heb ik Tamar haar beloning gegeven, 2 "koekjes"... en haar bedankt...
En daar ging ze weer, bij de andere 2 paarden verder grazen.
Wat
ben ik trots, met wat ik vandaag heb bereikt, gedurfd!! Wat voelde het
goed, wat een lief paard, wat een trouwe ogen!! Maar wat voel ik me
gesloopt ... je hebt het niet in de gaten, maar ik denk dat er heel veel
gebeurt tijdens zo'n sessie, van binnen vooral!
Ik hoop dat ik
met deze therapie een stuk verder kom met het grenzen leren stellen, en
het omgaan met mijn angsten (wie weet er van af te komen zelfs...
angsten die uit mijn vroege kindertijd komen, dat weet ik zeker!)
Volgende
week maandag weer. De psychotherapeute was er niet bij, wegens
prive-omstandigheden, en volgende keer is ze met vakantie. Maar met
Nienke lukt het ook prima, zij ziet het wel zitten en ik ook...
lieve groetjes
Ineke
|
|
|
|
Mezenfamilie voedertijd
Dieren/Vogels | Natuurberichten
|
21 Mei 2011 | 21:12:13
|
|
Oh, ik heb zo staan genieten, toen de hele mezenfamilie in de tuin bij
de buren aan het eten was. Ze vlogen af en aan, fladderden als blaadjes
overal heen, van onze tuin naar hun tuin en weer terug. Soms zelfs
vlakbij mijn gezicht... En kwetteren dat die jongen doen... en druk dat
de ouders het hebben, soms roepen er 2 tegelijk op 1 takje....
En het is me gelukt om er veel goede foto;s van te maken... zo schattig!
|
|
|
|
Uitvliegende koolmeesjes
Dieren/Vogels | Natuurberichten
|
18 Mei 2011 | 15:21:38
|
Waar ze vandaan komen weet ik niet,
maar vanmorgen hoorde ik vrolijk jonge-meesjes-gepiep in de krentenboom,
die zo dicht bebladerd is, dat ik helaas ze niet kon zien.
Daisy was even buiten om water te drinken in het vijvertje, en ik hou
haar in de gaten, omdat ze een beetje doof begint te worden en ik haar
niet op straat wil... maar zag haar bij de struiken geinteresseerd staan
kijken... en zag ook allerlei meesjes door de tuin fladderen... gauw
Daisy er weer in gelaten en toen staan loeren met mijn fototoestel
(moest ook weg eigenlijk, balen, te weinig tijd, jammer). Maar dit heb
ik nog net kunnen vastleggen... zie je die grove pootjes... daaraan zie
je dat het jongen zijn... verder ziet het er niet echt jong uit, vind
ik... maar ze zaten zelfs rustig op de stoep, en overal fladderden ze
heen, net blaadjes in de wind. Zo grappig om te zien! Echt genieten ook.
|
|
|
|
|
|
